59.jabłecznik

Jak zaczynałam prowadzić tego bloga to pojawiały się właściwie same ciasta, ciasteczka, słodkości i desery. Prawie weekend w weekend odpalałam piekarnik i piekłam ciasta 'na nadzielę do kawy'. Teraz, jeśli coś piekę to są to praktycznie zawsze ziemniaki do obiadu. Z lekką obawą, że wyszłam z wprawy ale i z cieknącą ślinką i uśmiechem na ustach postanowiłam, że czas wrócić do tego od czego się zaczęło. Może nie do kawy na niedzielę, ale popołudniową  herbatę jak najbardziej. Między pracą a treningiem a pracą - blacha została wyjęta z dna szafy, targ odwiedziony, jabłka kupione - zabieram się za pyszny, pachnący cynamonem i rozpływający się w ustach jabłecznik.

składniki

ciasto

5 szklanek mąki krupczatki

1 szklanka cukru

cukier waniliowy

25 dag masła lub margaryny

2 jajka

4 żółtka

małe opakowanie śmietany 18%

2 łyżeczki proszku do pieczenia

masa jabłkowa

1.5 kg kwaskowych jabłek (ja wybrałam antonówkę)

1/2 szklanki cukru 

cukier waniliowy

bakalie (u mnie rodzynki i orzechy włoskie)

cynamon

Ciasto postanowiłam przygotować na blacie kuchennym, bez bawienia się w miski, michy i miseczki - zwyczajnie tak było najwygodniej. Mąkę przesiewamy przez sitko i mieszamy z proszkiem do pieczenia. Następnie dodajemy po trochu cukru i masła i całość siekamy. Dodajemy żółtka, 2 całe jaja i śmietanę.

Zagniatamy dokładnie ciasto, tak by utworzyła się jednolita masa. Blachę (ja postanowiłam użyć tortownicy, ale równie dobrze może to być blacha prostokątna) smarujemy masłem i posypujemy bułką tartą. Uchroni to ciasto przed przypaleniem a bułka nada odrobiny chrupkości.Ugniecione ciasto dzielimy na 3 części.
2/3 cista wkładamy do blachy i ją wyklejmy, tworząc spód jabłecznika. Spód podpiekamy w piekarniku przez 15 minut w 180 stopniach.

Przygotowujemy masę jabłkową :) Jabłka obieramy i ścieramy na tarce na grubych oczkach. Do jabłek dosypujemy cukier, cukier waniliowy, cynamon (według uznania) i dowolną ilość bakalii. Ja dodałam koło 10 orzechów włoskich, które krzątały mi się jeszcze w szafce i około pół paczki rodzynek. Masę dokładnie mieszamy i przekładamy do garnka, w którym ją delikatnie podgotowujemy.

Następnie masę przekładamy na podpieczony spód. Pozostałą 1/3 ciasta wykładamy na masę jabłkową. Można ciasto rozwałkować i przykryć nim jabłka, lub też, tak jak ja to zrobiłam, wyciąć z rozwałkowanego ciasta wąskie paseczki i ułożyć z nich tradycyjną dla szarlotek kratkę. Fachowcem w układaniu kratek nie jestem, ale jak to mówią, trening czyni mistrza ! Taka znowu tragiczna kratka też mi nie wyszła, wyglądała całkiem ładnie.

Tak przygotowane ciasto pieczemy w temperaturze 180 stopni przez godzinę.

Została mi odrobina ciasta, więc żeby go nie wyrzucać, postanowiłam przygotować najzwyklejsze ciasteczka. Z rozwałkowanego ciasta wycięłam za pomocą szklanki kółka i posypałam delikatnie przyprawą karmel-wanilia, której swego czasu nie mogłam się oprzeć w jednym z pobliskich sklepów. Trzeba sobie czasami sprawić małą przyjemność :)

W sumie to tyle, ciasto upieczone :) Nie mogłam się oprzeć i zjadłam sobie kawałek na ciepło - oszalałam ! więcej pisać nie trzeba. Na zimno - równie smaczny. Idealny na deser w te upalne dni, schłodzony prosto z lodówki.

Połączenie jabłek i cynamonu jest jednym z moich ulubionych, a na ciepło - szaleństwo i niebo w gębie. Ryż z domowym musem jabłkowym i cynamonem ?! Poezja. Nie ma jabłecznika czy szarlotki bez cynamonu. w mojej jabłkowej masie znalazło się pół opakowania i śmiało mogę stwierdzić, że gdybym dosypała jeszcze więcej, byłoby jeszcze smaczniej.

Swoją drogą, w końcu dotarło do nas lato. Żebym miała taras lub duży balkon (kiedyś będę miała na pewno, obiecuję to sobie!) to wzięłabym sobie kawałek lub dwa ciepłego jeszcze jabłecznika, zrobiła kawę w ulubionym kubku, książkę i zaszyła się w kącie nieobecna dla nikogo. Pogoda sprzyja! Całe szczęście jabłecznik smakuje tak samo pysznie w moim małym turkusowym gniazdku, z tą samą kawą i tą samą książką.

Niedługo wracam za kuchenne stery. Do usłyszenia ! :)

50. biała dama.

Długa nieobecność. Brak czasu. Brak laptopa.
Nowy rok. Nowy postanowienia. Brak laptopa.
Czysta karta. Mocna postanowienie poprawy.
Rok pod znakiem dalszych nauk pieczenia, gotowania.
Rok pod znakiem poczucia szczęścia i robienie tego co cieszy i zadowala mnie - nie innych.
Ciasto na dzień dobry.

Styczeń bez śniegu. Żal, ból, smutek i rozpacz.

Bez zbędnych tłumaczeń, usprawiedliwień, wstępów i prologów.
Zapraszam na ciasto !

składniki.

waniliowy serek homogenizowany - 500 g.
śmietana kremówka (30-35%) - 500 ml
cukier puder - 3/4 szklanki
żelatyna - 3 łyżki
gorąca woda - 150 ml
cukier waniliowy
puszka ananasów
rodzynki
torebka galaretki ananasowej
biszkopty - 1 opakowanie lub biszkopt jeden duży

Na początek rozpuszczamy żelatynę w gorącej wodzie. W momencie kiedy będziemy jej potrzebowali, powinna być już ostudzona.

Śmietanę kremówkę ubijamy na gładki, gęsty krem. Przez cały czas ubijania musimy zwracać uwagę na konsystencję śmietany - ubijana zbyt długo stanie się grudkowata i będzie źle łączyła się z pozostałymi składnikami.

Pod koniec miksowania dodać cukier puder, cukier waniliowy i serek waniliowy.

Następnie z masą dokładnie łączymy ostudzoną żelatynę.

Rodzynki namaczamy we wrzątku na około 5-10 minut, odsączamy. Kilka plasterków ananasa kroimy na mniejsze kawałki (kilka zostawiamy do wierzchniej warstwy ciasta). Rodzynki oraz  ananasa dodajemy do masy.

Tortownicę wykładamy papierem do pieczenia.
Biszkopty namaczamy w mleku i wykładamy nimi spód tortownicy lub też wykładamy go jednym dużym biszkoptem.

Na biszkopty wylewamy przygotowaną wcześniej masę.

Galaretkę rozpuszczamy w połowie ilości wody zalecanej na opakowaniu i mieszamy z sokiem z ananasów. Wrzucamy do niej odrobinę rodzynek i resztę plastrów ananasa pokrojonych na mniejsze cząstki i wylewamy na masę. Można także wylać galaretkę i na niej układać wzorki z rodzynek i ananasa lub zrobić to na masie sernikowej i na koniec zalać galaretką.

Ciasto wkładamy do lodówki na kilka godzin, tak by całość stężała. Oczywiście wraz z koleżanką, która była degustatorem nie bardzo dotrzymałyśmy tego terminu. Po godzinie od wstawienia do lodówki ciasto wylądowało na talerzach.

Gotowe :) Smacznego !

Sernik wychodzi lekki i delikatny w smaku. Przygotowanie jak widać nie jest skomplikowane ani czasochłonne a naprawdę warto. W smaku jest delikatne, orzeźwiające i owocowe a środkowa warstw przypomina nieco ptasie mleczko.

Idealne dla wielbicieli serników i ciast owocowych. Oczywiście do jego przygotowania nie jest konieczne użycie ananasa i galaretki o tym smaku. Spokojnie można go zastąpić np. brzoskwiniami lub truskawkami.

Zachęcam do polubienia fanpage'a bloga na facebooku (odnośnik u góry strony po prawej stronie), tak abyście nie przegapili żadnego nowego przepisu, który się tu pojawi.

Zdjęcia póki co robione są tabletem, więc przepraszam za powalającą jakość :D

Zachęcam także do komentowania, wyrażania opinii oraz wypróbowania przepisów. Gwarantuję, że te które się tu znalazły, są tego warte ! : ))

Do usłyszenia już niedługo.
I promise.

.

43.pasta z avokado.

Matko Boska ... minął przeszło miesiąc a tu cisza, spokój i zero niczego. Aż mi się przykro zrobiło. No ale niestety doba ma tylko 24 godziny i co bym nie zrobiła to tego nie zmienię. A działo się u mnie ostatnimi czasy sporo i w sumie nadal jeszcze się dzieje i nie mogłam sobie pozwolić na kulinarne szaleństwa większe czy mniejsze + pisanie posta + obrabianie zdjęć. No nie mogłam definitywnie. Ale w końcu jest czas więc jest i post.

Trochę pogoda gdzieś umknęła co nie ? Bo ja jakoś nie czuje że od tygodnia mamy lato. W pierwszy dzień lata w zacnym gronie byłam na meczy w futbol amerykański i siedziałam i mnie owiewało i na mnie padało i nie wierzyłam, że to lato. No ale chyba pierwszy dzień nie jest zapowiedzią na całe wakacje co ?

Tym co się takiego u mnie działo czy dzieje podzielę się następnym razem, a teraz już czas na idealna do kanapeczek pysznie orzeźwiającą i pikantną pastę z avokado.

składniki.

avokado - 1 sztuka
sok z połowy cytryny
jajka - 3 sztuki
cebula - 1 średnia sztuka
czosnek - 3 ząbki
majonez - 2 łyżki
sól
pieprz


Przygotowanie pasty jest bardzo łatwe a efekt naprawdę smaczny.

Zaczynamy od naszego składnika głównego, czyli avokado. Owoc obieramy, przekrajamy, wyciągamy z niego pestkę i zcieramy na tarce na grubych oczkach.

Następnie nasze avokado skrapiamy sokiem z cytryny, który doda kwaskowatego smaku a dodatkowo spowoduje, że avokado nie ściemnieje.

Jajka gotujemy na twardo (8 minut od momentu zagotowania wody). Jajek nie powinno gotować się dłużej niż 10 minut, bo przybierają wtedy nieładny szarawy kolor i jest mniej smaczne. Jajka po ugotowaniu drobno kroimy i dorzucamy do avokado.

Następnie drobno siekamy cebulę i czosnek (który można tez wycisnąć - jak kto woli) i dodajemy je do pozostałych składników.

Do pasty dodajemy majonez i całość mieszamy tak, aby składniki się dobrze ze sobą połączyły. Na sam koniec pastę solimy i pieprzymy do smaku. Polecam nie żałować pieprzu, naprawdę fajnie łączy się z avokado.

No i to tyle. Cała filozofia.

Smacznego !

Jak widać pasta z avokado to w sumie zerowy poziom trudności. Gwarantuje wam za to, że efekt smakowy jest mega. Pasta idealnie nadaje się na pieczywo. Jest połączeniem orzeźwienia, kwasowości i pikanterii. Jak dla mnie - super.

Moim zdaniem smak samego owocu avokado powalający nie jest, ale w połączeniu ze składnikami tego przepisu - palce lizać.

Przygotowanie pasty zajmuje 5 minut, a porcja przygotowana z tego przepisu starcza na więcej niż 2 kanapeczki - zaręczam. Więc chyba nikt mi nie powie, że "szkoda czasu". Warto poświęcić chwilę i taką pastę przygotować. Gwarantuję, że jak ktoś zrobi raz to niejednokrotnie to powtórzy.

Nie będę się tu rozpisywać, bo to nie o to chodzi. Chyba ...

Tymczasem zachęcam do komentowania i polubienia fanpag'e tego bloga na FB, tak żebyście zawsze wiedzieli kiedy pojawi się coś nowego.

Do usłyszenia niedługo ! (Obiecuje że naprawdę niedługo)

: *

28.placek lodowiec.

Po raz kolejny, między pracą a pracą a pracą udało mi się wpaść na chwilę do domu. Na chwilę dosłownie, bo niestety 1 dzień musi mi wystarczyć. No ale oczywiście nie śmiałabym nie wykorzystać sytuacji. Kuchnia w moim rodzinnym domu to ta, w której odnajdują się najlepiej - wszędzie pełno wszystkiego i z decydowanie mi to pasuje. Mała i przytulna, taka jaką chce mieć kiedyś w swoim domu. Ta akademicka to jednak tylko 4 ściany, stół, 2 zlewy i 2 niekoniecznie sympatyczne kuchenki, które mam jednak nadzieję z czasem zaczną coraz lepiej współpracować. Jednak tym razem kuchenka nie była potrzebna.

Zabrałam się za "lodowca", który nie wymaga od nas pieczenia, więc zadanie jest stosunkowo ułatwione. Nie ma co gadać, bo na sam widać zdjęć w internecie cieknie ślinka. Mam nadzieję, że mój wyjdzie równie apetycznie. Wyruszam więc na kolejną próbę własnych kuchennych możliwości. i zapraszam do uczestniczenia w niej razem ze mną. Drodzy Państwo, przedstawiam - placek lodowiec : D.

składniki.

żółtka 6 szt.

budyń śmietankowy 1 szt.

cukier 1 szkl.

mleko 2 szkl.

masło 40 dkg.

kakao 1 łyżka

rodzynki 10 dkg.

pokrojone orzechy włoskie 1/2 szkl.

biszkopty około 50 dkg.

galaretka pomarańczowa 4 szt.

pomarańcze 50 dkg.

dodatkowo : blacha, olej do wysmarowania.

Na samym początku , przed przystąpieniem do głównych czynności robimy galaretki. Po to, aby w momencie kiedy powinniśmy ich użyć, były już trochę stężałe. Tak więc, 2 z nich rozpuszczamy w 3 szklankach gorącej wody - te służyć będą do namaczania biszkoptów. Kolejne 2 rozpuszczamy w 2.5 szklankach gorącej wody - te natomiast posłużą do zalania ciasta, czyli będą wierzchem naszego lodowca.

Przy obecnej pogodzie, o ile nie pada,  galaretki możemy wystawić chociażby na dwór na parapet, żeby szybciej zaczęły nam tężeć. Pamiętać należy że gorących, parujących rzeczy nie można wstawiać do lodówki, bo się biedna zwyczajnie popsuje.

Tak więc galaretki przygotowane, można brać się do robienia ciasta : ))

Żółtka ucieramy z cukrem. Powinna nam wyjść w miarę puszysta pięknie żółta masa.

Dodajemy budyń w proszku i mieszamy tak długo, aż powstanie jednolita w miarę gęsta masa.

Następnie należy zagotować mleko (na małym ogniu ciągle mieszając, żeby się nie przypaliło) i dodać do niego naszą żółtkową masę.

Z całości powinien nam się utworzyć budyń. Gotujemy na malutkim ogniu tak długo, aż masa będzie miała odpowiednią konsystencję.

Budyń odstawiamy do ostudzenia (tutaj też w ramach przyspieszenia czynności proponuje skorzystać z jesiennej temperatury za oknem). Przy okazji chciałabym się pochwalić, że buyń wyszedł mi przepyszny ! Aż się sama nie mogłam nadziwić i najchętniej zjadłabym prosto z garnka. Przepraszam - musiałam : >

Masło ucieramy.

Następnie małymi porcjami dodajemy do niego nasz ostudzony (!) budyń i cały czas ucieramy. Budyń MUSI być tutaj ostudzony, bo inaczej masło zacznie nam się roztapiać i wyjdzie zbyt rzadka masa, która nie będzie się nadawała do ciasta.

Przy łączeniu mas staramy się nie dopuścić do powstania grudek. Oczywiście, gdyby się tak stało, to nic poważnego się nie stanie, ciasto i tak będzie pyszne. Wiadomo jednak, im więcej czasu poświęca się kuchennej nauce i praktyce, tym bardziej chciałoby się, aby wszystko wychodziło idealnie.

Gotową masę dzielimy na mniej więcej 2 równe części.

Do jednej dodajemy nasze bakalie (rodzynki oraz orzechy) a do drugiej kakao.

Orzechy mają być pokrojone, nie w postaci malutkich wiórków. Ja zwyczajnie wzięłam je delikatnie pod nóż i pokroiłam na tyle, żeby mi jednak w cieście ładnie chrupały. Pozwoliłam też sobie delikatnie pokroić rodzynki, gdyż moje są jakimiś dziwnie dużymi okazami : D

Blachę (najlepiej tą trochę mniejszą niż standardowa) wykładamy folią aluminiową i delikatnie smarujemy olejem.

Nadszedł czas na użycie naszej galaretki rozpuszczonej w 3 szklankach wody. Tak więc, biszkopty namaczamy w tężejącej pomarańczowej galaretce i układamy na spodzie blachy, jeden przy drugim.

Na biszkopty wylewamy naszą przygotowaną wcześniej masę kakaową, na której układamy drugą warstwę biszkoptów.

Kolejną warstwą jest masa z bakaliami.

Na masie bakaliowej układamy kawałki pomarańczy i całość zalewamy tężejącą galaretką rozpuszczoną w 2.5 szklankach wody. Oczywiście, jeżeli zostało wam trochę galaretki z maczania biszkoptów, możecie ją dołączyć do tej wylewanej na pomarańcze.

Całość odstawiamy do lodówki, aby galaretki stężały do końca a ciasto się schłodziło.

Gotowe. Smacznego ! : >

Jak mam nadzieję widać, przygotowanie ciasta nie jest jakieś mega czasochłonne i nie wymaga też potężnych zdolności cukierniczych. Myślę, że każdy robiąc wszystko powoli i zgodnie z przepisem, będzie mógł być dumny z własnoręcznie przyrządzonego lodowca.

Poza tym samo zestawienie kakao + orzechy i rodzynki , a jeszcze do tego pomarańcze i galaretki powinno być mobilizujące do spróbowania przygotowania tego ciasta.

Lubię ciasta bez pieczenia, tak stwierdzam. Nie będę musiała się przy okazji takich stresować tym nieszczęsnym akademickim piekarnikiem. Jednak pyszny, miękki, ciepły biszkopt też nadaje zawsze ciastu innego smaku i uroku.

Lodowiec wyszedł naprawdę pyszny, nie ma osoby, której by nie smakował, no chyba że kłamią. Jednak ja sama też go oczywiście smakowałam i z czystym sercem mogę powiedzieć - warto poświęcić czas żeby zajadać się tą kaloryczną pychotą.

Stwierdzam też, że jestem fanką galaretek w ciastach. Nadają ciastu wilgotności a dodatkowo lekkiego owocowego smaku. No a tutaj, gdzie mamy jeszcze dodatkowo świeże pomarańcze to już jest bajka : )) A swoją drogą to pomarańcze jakoś przypomniały mi o tym, że idą święta. : )

Zapraszam gorąco do komentowania i wyrażania swoich opinii , oraz polubienia fanpage'a mojego bloga na FB. Link znajduję się mniej więcej na górze bloga po prawej stronie : >

Do usłyszenia już niedługo !